نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان

نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان

سیاست انتشار قبلی و هم‌زمان

مجلۀ نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان انتظار دارد تمامی مقاله‌های ارسالی، اصیل، حاصل پژوهش مستقل نویسندگان و منتشرنشده باشند و در زمان ارسال، هم‌زمان برای نشریۀ دیگری تحت بررسی قرار نداشته باشند.

ارسال هم‌زمان یک مقاله یا مقاله‌هایی با محتوای اساساً مشابه به بیش از یک نشریه، نقض اصول اخلاق نشر و رفتاری غیرقابل‌قبول تلقی می‌شود. نویسندگان موظف‌اند پیش از ارسال مقاله، وضعیت انتشار، داوری یا پذیرش هرگونه اثر مرتبط را به‌طور کامل بررسی و موارد مرتبط را در زمان ارسال به سردبیر اعلام کنند.

۱. آثار مشمول انتشار قبلی

مقاله‌ای که پیش‌تر به‌صورت کامل در یک نشریۀ علمی، کتاب، مجموعه‌مقالات یا سایر مجاری رسمی نشر منتشر شده باشد، برای بررسی در این مجله علمی پذیرفته نمی‌شود. همچنین، ارسال مقاله‌ای که بخش عمده‌ای از محتوای آن پیش‌تر منتشر شده یا هم‌زمان در نشریۀ دیگری در دست بررسی است، مجاز نیست.

انتشار مجدد، انتشار هم‌پوشان و انتشار افزونه‌ای، در صورتی که بدون افشای شفاف و بدون توجیه علمی انجام شود، از مصادیق سوء‌رفتار پژوهشی محسوب می‌شود. این موارد می‌تواند شامل بازاستفادۀ گسترده از متن، داده‌ها، یافته‌ها، جداول یا استدلال‌های پیشین نویسنده بدون ارجاع مناسب باشد.

۲. مواردی که معمولاً مانع ارسال مقاله نیستند

برخی اشکال عرضۀ عمومی یا پیشینِ پژوهش، در صورت رعایت شفافیت، ارجاع‌دهی و حقوق مالکیت فکری، انتشار قبلی محسوب نمی‌شوند:

۲.۱. نسخه‌های پیش‌چاپ

بارگذاری نسخه پیش‌چاپ مقاله در سرورهای معتبر پیش‌چاپ، پیش از ارسال یا هم‌زمان با ارسال مقاله به نشریه، معمولاً مانع بررسی مقاله نیست. نویسنده موظف است وجود نسخه پیش‌چاپ و نشانی اینترنتی آن را در زمان ارسال اعلام کند.

پس از پذیرش و انتشار مقاله، نویسنده باید رکورد نسخه پیش‌چاپ را با درج ارجاع کامل به مقالۀ منتشرشده، شناسه DOI و پیوند به نسخه نهایی مقاله در وب‌سایت نشریه به‌روزرسانی کند.

۲.۲. پایان‌نامه‌ها و رساله‌های دانشگاهی

مقاله‌ای که بر اساس پایان‌نامه یا رسالۀ دانشگاهی تهیه شده باشد، مشروط بر آنکه مقاله حاصلِ پردازش، بازنویسی و توسعۀ علمی مستقل باشد، قابل بررسی است. اگر پایان‌نامه یا رساله در یک مخزن نهادی به‌صورت عمومی در دسترس باشد، نویسندگان باید این موضوع را هنگام ارسال مقاله اعلام کنند و اطلاعات کامل آن را در مقاله یا نامه همراه ارسال، درج نمایند.

مجله از نویسندگان انتظار ندارد دسترسی عمومی به پایان‌نامه یا رساله تا زمان انتشار مقالۀ مستخرج از آن مسدود شود؛ با این حال، هرگونه بازاستفادۀ مستقیم از متن، داده یا یافته‌های پایان‌نامه باید با ارجاع مناسب و رعایت حقوق پدیدآورندگان انجام شود.

۲.۳. ارائه در همایش‌ها و مقالات همایشی

ارائه چکیده، پوستر یا سخنرانی در یک همایش، به‌طور معمول، مانع ارسال نسخۀ توسعه‌یافته مقاله به مجله نیست. همچنین، مقاله همایشی یا مقالۀ در حال تکمیل، در صورتی که حقوق انتشار انحصاری آن به برگزارکنندگان یا ناشر دیگری واگذار نشده باشد، ممکن است برای بررسی ارسال شود.

با این حال، مقاله‌ای که پیش‌تر به‌صورت مقاله همایشی یا مقالۀ کاری منتشر شده است، باید پیش از ارسال به مجله به‌طور اساسی گسترش و بازنگری شود. نسخه ارسالی باید از نظر پرسش پژوهش، چارچوب نظری، روش‌شناسی، تحلیل، یافته‌ها یا نتیجه‌گیری، ارزش افزوده‌ای روشن و قابل‌تشخیص نسبت به نسخۀ پیشین داشته باشد. نویسندگان موظف‌اند به نسخۀ پیشین ارجاع دهند و هرگونه هم‌پوشانی محتوایی را به‌صورت شفاف توضیح دهند. همچنین نویسندگان ملزم به اعلام دریافت حمایت مالی از برگزارکنندگان همایش، در صورت وجود، هستند.

۳. الزامات افشا و شفافیت

نویسندگان باید در زمان ارسال مقاله، اطلاعات مربوط به تمامی آثار مرتبطی را که:

  • پیش‌تر منتشر شده‌اند؛
  • در نوبت انتشار قرار دارند؛
  • در یک نشریۀ دیگر تحت داوری هستند؛
  • به‌صورت پیش‌چاپ، مقالۀ همایشی، مقالۀ کاری، پایان‌نامه یا رساله منتشر شده‌اند؛
  • یا از نظر موضوع، داده، روش، متن و یافته با مقالۀ ارسالی هم‌پوشانی دارند،

به سردبیر اعلام کنند.

این اعلام باید از طریق نامه همراه مقاله یا بخش توضیحات سامانه ارسال انجام شود و، در صورت وجود، شامل عنوان اثر مرتبط، نام نویسندگان، نام نشریه یا محل انتشار، وضعیت اثر، تاریخ انتشار و پیوند یا DOI آن باشد.

عدم افشای آثار مرتبط، ارائۀ اطلاعات ناقص یا پنهان‌کردن هم‌پوشانی محتوایی، می‌تواند به رد مقاله یا اتخاذ اقدامات مقتضی مطابق با اصول اخلاق نشر منجر شود.

۴. انتشار هم‌پوشان و خودسرقت علمی

انتشار هم‌پوشان یا تکراری به معنای انتشار یک پژوهش، داده یا یافته‌های اساساً یکسان در بیش از یک اثر، بدون توجیه علمی، ارجاع مناسب و افشای کامل است. همچنین، بازاستفادۀ قابل‌توجه از متن یا محتوای پیشین نویسنده بدون ارجاع‌دهی، ممکن است مصداق خودسرقت علمی تلقی شود.

در صورتی که استفاده مجدد از داده‌ها، روش یا بخشی از متن پیشین از نظر علمی ضروری باشد، نویسندگان باید:

  1. به اثر پیشین به‌صورت کامل و دقیق ارجاع دهند؛
  2. میزان و نحوۀ استفاده مجدد را برای سردبیر توضیح دهند؛
  3. سهم و ارزش افزوده مقالۀ جدید را به‌روشنی مشخص کنند؛
  4. از انتشار دوبارۀ یافته‌های یکسان بدون توجیه علمی و اطلاع‌رسانی شفاف خودداری کنند.

۵. بررسی اصالت و اقدامات نشریه

نشریه برای بررسی اصالت مقاله‌ها و شناسایی شباهت‌های محتوایی، از ابزارهای همانندجویی و سامانه‌های معتبر بررسی مشابهت، از جمله سامانۀ همانندجو ایرانداک، استفاده می‌کند. بررسی مشابهت ممکن است در مرحلۀ پیش از داوری، در جریان ارزیابی مقاله یا پس از پذیرش و انتشار انجام شود.

در صورت مشاهده شباهت قابل‌توجه، نشریه می‌تواند با توجه به ماهیت، میزان و مرحلۀ کشف تخلف، اقدامات زیر را انجام دهد:

  • درخواست توضیح و مستندات از نویسندگان؛
  • بازگرداندن مقاله برای اصلاح و ارجاع‌دهی دقیق؛
  • رد مقاله پیش از آغاز یا در جریان فرایند داوری؛
  • اطلاع‌رسانی به مؤسسۀ محل فعالیت نویسندگان یا سایر مراجع ذی‌ربط؛
  • انتشار اصلاحیه یا اعلامیۀ نگرانی؛
  • پس‌گرفتن مقاله پس از انتشار؛
  • حذف مقاله از پایگاه نشریه در موارد جدی و اثبات‌شده.

تصمیم نهایی دربارۀ وضعیت مقاله، با توجه به شواهد موجود، میزان هم‌پوشانی، توضیحات نویسندگان و اصول اخلاق نشر اتخاذ خواهد شد. نویسندگان مسئول صحت اطلاعات ارائه‌شده و رعایت کامل این سیاست دربارۀ مقاله ارسالی هستند.