اباذری، عبدالرحیم (1387). تقریب در سیره و نگاه عالمان. مطالعات فقه تربیتی، 6، 101–122.
ابراهیمنژاد، محمد (1393). داعش: دولت اسلامی عراق و شام. قم: دارالاعلام المدرسه اهلبیت.
ابنتیمیه، ابوالعباس تقیالدین احمد (1971). در تعارض العقل و النقل. به کوشش محمد رشاد سالم. جمهوریه العربیه المتحده: دارالکتب.
ابوالحسنی، رحیم (1384). شیخ محمود شلتوت: آیت شجاعت. اندیشۀ تقریب، 115، 115-137.
ابوزهره، محمد (1386). سلفیان. ترجمۀ علیرضا ایمانی، در: فقه اهل تسنن. قم: نشر ادیان، صص 591-622.
اسپریگنز، توماس (1394). فهم نظریههای سیاسی. ترجمۀ فرهنگ رجایی. تهران: آگاه.
اکوانی، حمدالله، نیکفر، جاسب، مجاهدزاده، محمد، و کرمی، مرضیه (1401). مبانی فکری طالبان براساس روش جستاری اسپریگنز، از فروپاشی تا قدرتیابی مجدد. جامعهشناسی سیاسی جهان اسلام، 21، 257-282.
ایماندار، حمید، مظفزی، حسین (۱۳۹۸) چالشهای درونی سلفیه در تنقیح مبانی کلامیو عقیدتی با محوریت پدیده تکفیر و جوانب آن، فصلنامه آینه معرفت، شماره ۵۸: ۵۹ ـ ۸۴.
آدمی، علی و مرادی، عبدالله (1394). چیستی افراطگرایی در اسلام سیاسی: ریشههای هویتی و کنش هنجاری. پژوهشهای سیاسی جهان اسلام، 5(3)، 29-59.
بخشی شیخ احمد، مهدی، بهاری، بهنام، و وهابپور، پیمان (1393). بررسی ایدئولوژی گروه تکفیری-وهابی دولت اسلامی عراق و شام. فصلنامۀ علوم سیاسی، 16(6).
برزگر، ابراهیم (۱۳۸۳). مسئلۀ فلسطین در اندیشۀ سیاسی اسلام معاصر و روش جستاری اسپریگنز، فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، دوره ۶، شماره ۱۲: ۴۵ ـ ۷۵.
برزگر، ابراهیم، خرمشاد، محمدباقر، رهبر، عباسعلی، و عالیشاهی، عبدالرضا (1399). کژکارکردهای وهابیسم و تعمیق شکاف بنسلمان با وهابیون عربستان سعودی. پژوهشهای روابط بینالملل، 39، 177-204.
بیآزار شیرازی، کریم (1377)، همبستگی مذاهب اسلامی، تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، چاپ اول.
بیآزار شیرازی، کریم (1379). شیخ محمود شلتوت طلایهدار تقریب. تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی. چاپ اول.
پیشوایی، سیدمحمدهادی (۱۳۹۸) رویکرد نوسلفی و از بین بردن ظرفیت تمدنی فقه سیاسی اهل سنت، دوفصلنامه مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی، دوره ۲، شماره ۲: ۱۵۱ ـ ۱۷۸.
تاجیک، محمدرضا (1384). مدیریت بحران: نقدی بر شیوههای تحلیل و تدبیر بحران در ایران. تهران: فرهنگ گفتمان.
تقوای نخجیری، محدثه، کبیری، سید تقی، و خلیلی، فاطمه (1402). واکاوی نقش دینی و تاریخی دارالتقریب در اتحاد مذاهب اسلامی. مطالعات قرآن و حدیث، 33، 297-315.
جلاییپور، حمیدرضا (1399). جامعهشناسی سیاسی ایران، تلاشهای چهلسالۀ ملت و دولت 1357-1397. تهران: دانشگاه تهران.
جلیلی، محمد و کیخا، نجمه (1400). عدالتطلبی در اندیشۀ مقام معظم رهبری براساس الگوی نظری اسپریگنز. سیاستهای متعالیه، 32، 136-200.
جمشیدی، محمدحسین (۱۳۹۰). شیخ شلتوت، در: اندیشۀ سیاسی متفکران مسلمان. جلد ۱۳. تهران: پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
حاجی یوسفی، امیرمحمد (۱۳۸۸) هلال شیعی؛ فرصتها و تهدیدها برای جمهوری اسلامی ایران، اعراب و آمریکا، فصلنامه دانش سیاسی، دوره ۵، شماره ۱: ۱۵۲ ـ ۱۹۲.
حسینیزاده، سید محمدعلی (1386). اسلام سیاسی در ایران. قم: دانشگاه مفید.
حقیقت، سید صادق، حجازی، سیدحامد (۱۳۸۹) نقد و معرفی: نگاهی انتقادی به کاربرد نظریه بحران اسپریگنز در مطالعات سیاسی، فصلنامه علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، شماره ۴۹، دوره ۹: ۱۸۷ ـ ۱۹۵.
حقیقت، صادق (1393). روششناسی علوم سیاسی. قم: دانشگاه مفید.
دانشیار، علیرضا (1393). چالشهای جریانهای تکفیری و راهکارهای مقابله با آن از دیدگاه مقام معظم رهبری. حبلالمتین، 3(9)، 75.
درخشه، جلال، کاظمی، سیدمحمدصادق (۱۳۹۵) تحلیل قدرت در اندیشه سیاسی آیتالله میرزای شیرازی، فصلنامه دانش سیاسی، دوره ۱۲، شماره ۲: ۵ ـ ۲۹.
دلافکار، علیرضا، نیستانی، ناصر، و عابدینی، ناصر (1400). بررسی تطبیقی جامعیت قرآن از دیدگاه مغنیه و شلتوت. پژوهشنامۀ مذاهب اسلامی، 15، 230-257.
رستمنژاد، مهدی (1391). فقه شیعه و جایگاه آن نزد مذاهب اسلامی. شیعهشناسی، 39، 191-210.
رستمی، عباسعلی (۱۳۹۷) ممنوعیت تکفیر اهل قبله از نگاه متکلمان و فقی هان تشیع و تسنن، فصلنامه پژوهشهای اعتقادی کلامی، دوره ۷، شماره ۳۰: ۷۱ ـ ۹۲.
روحی برندق، کاووس و مرادی، لیلا (1394). نقد مبانی فکری وهابیت در مسئلۀ امامت، شرک و مصادیق آن با تأکید بر دیدگاههای علامه طباطبائی. پژوهشنامۀ معارف قرآنی، 6(21)، 90-120.
زاهدی، سعید (1391). ماضی استمراری: سلفیگری در جهان اسلام از وهابیت تا القاعده. تهران: عابد.
الزرقاوی، ابومصعب (1427). کلمات مضیئه: الکتاب الجامع لحطب و کلمات الشیخ المعتز بدینه ابی مصعب الزرقاوی. بیجا: شبکه البراق الاسلامیه.
ساداتی نژاد,سید علی و ساداتی نژاد,سید محمد (۱۴۰۱). بررسی نقش ائتلاف دینی و فرهنگی علمای جوامع اسلامی برای مقابله با جریانهای تکفیری. مجله سراج منیر، ۱۲(۴۵)، ۴۵-۶۶.
ستوده، علیاصغر و خزائی، جعفر (1393). آسیبشناسی رشد جریانهای تکفیری در خاورمیانه. حبلالمتین، 3(9).
سعدالدین، ابراهیم (1390). کتاب بیداری اسلامی (دلایل و ریشهها). ترجمۀ کمال باغجری. تهران: ابرار معاصر تهران.
سمیعی اصفهانی، علیرضا و شریف یلمه، ایمان (1395). واکاوی شکلگیری داعش در سوریه و عراق. مطالعات سیاسی جهان اسلام، 5(18)، 161-187.
شریعتی، شهروز (1392). نئوسلفیسم: خنثیسازی بیداری اسلامی از درون. مطالعات سیاسی، 18-19.
شلتوت، سیخ محمود (۱۳۷۹)، تفسیر القرآن الکریم، تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، چاپ اول.
شمسآبادی، حسن (1387). مواضع شیخ محمود شلتوت در قیام پانزده خرداد. اندیشۀ تقریب، 14، 113-126.
شیرینی، راضیه و کهندانی، علیاکبر (1396). راهکارهای تقریب مذاهب در اندیشۀ امام خمینی و شیخ شلتوت. مطالعات مقارنهای مذاهب اسلامی، 1، 9-28.
صالحی، علی آقا، مؤمنی، حسرو، جعفری، مجتبی، صابریان، علیرضا (۱۴۰۰) تبیین و نقد مبانی فقهی اندیشه تکفیر وآثار آن، فصلنامه مطالعات فقه و حقوق اسلامی، دوره ۱۳، شماره ۲۴: ۱۹۹ ـ ۲۲۰.
ظواهری، ایمن (1423 ق). الولاء و البراء، عقیدۀ منقوله و واقع مفقود. بیجا: بینا.
عابدینی، ناصر، دلافکار، علیرضا، و توحیدلو، اکبر (1398). پژوهش تطبیقی عصریبودن فهم قرآن از دیدگاه مغنیه و شلتوت. پژوهشهای قرآنی، 93، 73-94.
عبداللهی ضیاءالدینی، مهدی (۱۴۰۰)، «تبارشناسی تروریسم سلفی»، فصلنامه رهیافتهای سیاسی و بینالمللی، ۱۲ (۳): ۱۷۵-۲۰۳.
عدالتنژاد، سعید و نظامالدینی، سید حسین (1390). سلفیان تکفیری یا الجهادیون: خاستگاه و اندیشهها. تاریخ و تمدن اسلامی، 13، 165-198.
عصمتی، سید حسن (1381). آشنایی با شخصیت تفسیری شیخ محمود شلتوت. گلستان قرآن، 139، 29-31.
علیبخشی، عبدالله (1394). جریانشناسی گروههای سلفی، جهادی و تکفیری. تهران: انتشارات بینالمللی الهدی.
علیپور گرجی، محمود و شعبانیکیا، شادی (۱۳۹۷).« سلفیگری از معنا تا برداشتهای نادرست مبانی»، فصلنامه بحران پژوهی جهان اسلام، (۱۰)۵، صص ۱۵۲-۱۷۹.
علیزاده موسوی، مهدی (1391). سلفیگری و وهابیت: تبارشناسی. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم.
فقیهی، علیاصغر (1377). وهابیان. قم: موسسۀ اسماعیلیان.
کاظمی، احسان، رومی، فرشاد، و محمودیرجا، سید زکریا (1403). بازخوانی انتقادی تبیین ایدۀ مرگ یا بقای نظریۀ سیاسی در تحلیل گفتمان پستمدرنیسم. جستارهای سیاسی معاصر.
کاظمی، سید آصف (1399). همگرایی تمدنی و بحران واگرایی در جهان اسلام. تمدن اسلام و دینپژوهی، 4، 74-95.
کرمی، محمد (۱۴۰۲ق)، التفسیر لکتاب الله المنیر، قم، نشر علمیّه.
کریمی، محمود (1387). شخصیت علمی شیخ شلتوت و روش تفسیری وی. مطالعات قرآن و حدیث، 2، 37-52.
کریمیمله، علی، گرشاسبی، رضا، و قزلسفلی، محمدتقی (1401). فهمی اسپریگنزی از چگونگی برآمدن اندیشۀ باستانگرایی در زمان پسامشروطه. جامعهشناسی سیاسی جهان اسلام، 20، 275-304.
کسرایی، محمدسالار و پوزش شیرازی، علی (1388). نظریۀ گفتمان لاکلا و موفه ابزاری کارآمد در فهم و تبیین پدیدههای سیاسی. فصلنامۀ سیاست، 39(3).
کسرایی، محمدسالار و داوری مقدم، سعیده (۱۳۹۴)، «برآمدن داعش در خاورمیانه: تحلیل جامعهشناختانه»، فصلنامه روابط خارجی، سال ۷، شماره ۱، صص ۱۹۱-۲۱۶.
کوپل، ژیل (۱۳۸۲)، پیامبر و فرعون، تهران، ترجمه حمید احمدى، کیهان.
گلشنی، علی (1387). فهم فلسفی و تاریخی اندیشۀ سیاسی براساس تلفیقی از نظرات اسکینر، اکشات و اسپریگنز. مجلۀ فلسفی، 14(68)، 93-108.
لاکلا، ارنستو و موفه، شانتال (1400). هژمونی و استراتژی سوسیالیستی. ترجمۀ محمد رضایی. تهران: ثالث.
لوهلکر، رودیگر (1397). سلفیها. ترجمۀ علی عبدالهی. تهران: کولهپشتی.
مارش، دیوید و استوکر، جری (1390). روش و نظریه در علوم سیاسی. ترجمۀ امیرمحمد حاجی یوسفی. تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
مجتهد شبستری، محمد (1393). سخنرانی شبستری در سالگرد آیتالله محمود طالقانی.
محمودیرجا، سید زکریا (1399). شناسایی عوامل مؤثر بر گرایش به سلفیگری در استان خوزستان، رویکرد دادهبنیاد. طرح جایگزین خدمت بنیاد نخبگان. دانشگاه عالی دفاع ملی.
مرادی، عبدالله (1397). چارچوبهای هنجاری پایه در گفتمان سلفی و تحول در کنشگری گروههای افراطی. مطالعات روابط فرهنگی بینالملل، 4(8)، 53–82.
مکدانل، دایان (1380). مقدمهای بر نظریههای گفتمان. ترجمۀ حسینعلی نوذری. تهران: فرهنگ گفتمان.
مکسویینی، بیل (1390). مقدمهای بر جامعهشناسی امنیت. ترجمۀ محمدعلی قاسمی و محمدرضا آهنی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
منوچهری، عباس (1390). رهیافت و روش در علوم سیاسی. تهران: سمت.
مهدیبخشی، شیخ احمد (۱۳۸۵). جهاد از ابنتیمیه تا بنلادن. علوم سیاسی، ۳۴.
نبوی، سیدعبدالامیر، نجات، سید علی (1393). جریانشناسی گروههای نوسلفیگری سوریه براساس تحلیل گفتمان. پژوهشهای سیاسی جهان اسلام، 4(4).
نجفزاده، رضا (۱۳۹۲)، «تحولات اسلام سیاسی رادیکال» در: دایرهالمعارف جنبشهای اسلامی، به اهتمام محمدرضا حاتمی و مرتضی بحرانی، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
نجفی فیروزجایی، عباس (۱۳۸۲) بنیادهای فکری القاعده و وهابیت، فصلنامه راهبرد، شماره ۲۷: ۲۳۲ ـ ۲۵۶.
نظامالدینی، زهرا (1393). بررسی مبانی فکری تکفیر. حبلالمتین، 3(8).
نظری، فرزاد، گلشنی، علیرضا، شیرودی، مرتضی (۱۳۹۷) بررسی تطبیقی مبانی سیاسی (فکری و عملی) طالبان با داعش بر اساس نظریه تحلیل گفتمان، فصلنامه پژوهشهای سیاسی و بین المللی، دوره ۱۰، شماره ۴۰: ۲۲۷ ـ ۲۵۰.
هاشمی، سید محمد علی (۱۳۹۸)، دین و دولت در عربستان سعودی (پیوند هویتی و ساختاری وهابیت با خاندان حاکم عربستان)، چاپ اول، قم: مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی (ص).
Laclau, E. & Mouffe, C, (1985), Hegemony and socialist strategy: Towards a radical democratic politics, Verson. London.
)