قرآن کریم
نهجالبلاغه
ابنبابویه، محمد بن علی (۱۳۸۵). علل الشرایع. جلد 1. قم: کتابفروشی داوری.
ابنسینا، حسین بن عبدالله (1387). قانون در طب. جلد ۱. تهران: سروش.
اماناللهی بهاروند، سکندر (۱۳۹۳). تأثیر فرهنگ بر انسان و طبیعت: شیوۀ زیست انسانی و پیامدهای آن. تهران: نشر آفرند.
پارسانیا، حمید (۱۳۹۵). جهانهای اجتماعی. قم: کتاب فردا.
پارسانیا، حمید (۱۴۰۰). فناوری در آیندۀ انقلاب اسلامی ایران. کیهان فرهنگی، 420، 30-37.
جعفری، محمدتقی (۱۳۸۶). شناخت انسان در تصعید حیات تکاملی. تهران: مؤسسۀ تدوین و نشر آثار علامه جعفری.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۸). قرآن در قرآن. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۹). تفسیر انسان به انسان. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۹۰). اسلام و محیطزیست. قم: اسراء.
حسنزاده آملی، حسن (۱۳۷۹). قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند. تهران: مؤسسۀ مطالعاتی و تحقیقات فرهنگی.
حسنزاده آملی، حسن (۱۳۸۶). دروس شرح اشارات و تنبیهات ابنسینا، نمط سوم (النفس). قم: آیت اشراق.
حیدری، کورش و رضازاده، محمدکاظم (۱۳۹۷). شعور همگانی در حکمت متعالیه و نقش آن در تعامل با محیطزیست. معرفت فلسفی، 62، ۳۹-۵۱.
خمینی، روحالله (۱۴۱۰ ق). تعلیقات علی شرح فصوص الحکم و مصباح الأنس. قم: پاسدار اسلام.
خورشیدی، سعید (۱۳۹۰). صورتبندی نظریۀ فرهنگ صدرایی (با الهام از دیدگاههای استاد حجتالاسلام پارسانیا). معرفت فرهنگی-اجتماعی، 1، ۱۲۹-۱۵۲.
صدرالدینشیرازی، محمد (۱۳۶۰). اسرار الآیات. تهران: انجمن اسلامی حکمت و فلسفۀ اسلامی.
صدرالدینشیرازی، محمد (۱۳۶۳). مفاتیح الغیب. تهران: مؤسسۀ مطالعاتی و تحقیقات فرهنگی.
صدرالدینشیرازی، محمد (۱۳۶۶). تفسیر القرآن الکریم. هفت جلد. قم: بیدار.
صدرالدینشیرازی، محمد (۱۹۸۱ م). الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة. نه جلد. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
طباطبایی، محمدحسین (۱۳۸۷). ترجمۀ تفسیر المیزان. ترجمۀ محمدباقر موسوی همدانی. بیست جلد. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طباطبایی، محمدحسین (۱۳۸۹). اصول فلسفه و روش رئالیسم. جلد 2. تهران: صدرا.
عامری، ابوالحسن (۱۳۷۵). رسائل ابوالحسن عامری. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
عبادی، احمد و امدادی ماسوله، محمد (۱۳۹۹)، بومشناسی ژرفنگر: جنبشی علیه دوگانۀ انسان/طبیعت و نقد آن (رویآوردی الهیاتی). فلسفۀ دین، ۵۳، ۱۳۱-۱۵۴.
عبودیت، عبدالرسول (۱۳۸۸). درآمدی به نظام حکمت صدرایی. جلد ۱. قم: مؤسسۀ امام خمینی (ره).
فارابی، ابونصرمحمد (۱۳۷۵). موسیقی کبیر. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
فارابی، محمد بن محمد (۱۹۹۵ م). آراء أهل المدینة الفاضلة و مضاداتها. بیروت: دار و مکتبة الهلال.
لاتور، برونو (۱۳۹۹). رویارویی با گایا. تهران: علم.
لبخندق، محسن (۱۳۹۴). تبیین فرایند تکون و تحول فرهنگ با تأکید بر حکمت صدرایی. رسالۀ دکتری. دانشگاه باقرالعلوم (ع).
لبخندق، محسن (۱۳۹۵). واکاوی عوامل مانایی و میرایی فرهنگها در آیینۀ حکمت متعالیه. دین و ارتباطات، 50، ۱۱۹-۱۴۶.
لبخندق، محسن (۱۳۹۷). حدوث جسمانی جوامع و بقاء فرهنگی آنها. قبسات، 87، ۲۴۳-۲۷۲.
لبخندق، محسن (۱۴۰۱). از حکمت مدنی تا حکمت تمدنی: چشماندازی به فلسفۀ دین برمبنای وجود ترابطی انسان. مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی، 10، 286-255.
محقق داماد، سید مصطفی (۱۳۹۳). الهیات محیطزیست. تهران: مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
مسروری، علی، نجفزاده، علیرضا و آزاد، علیرضا (۱۳۹۷). تفکر سیستمی حکمت متعالیه در شناخت محیطزیست، مطالعۀ موردی: زمین. پژوهشهای عقلی نوین، 5، 53-31.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۷). شرح منظومه در جلد 5 مجموعه آثار. قم: صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۸). فلسفۀ تاریخ در جلد 15 مجموعه آثار. قم: صدرا.
نصر، سید حسین (۱۳۸۶). دین و نظم طبیعت. تهران: نشرنی.
نصر، سید حسین (۱۳۹۲). انسان و طبیعت (بحران معنوی انسان متجدد). تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
هایدگر، مارتین (۱۳۷۵). پرسشی در باب فناوری. تهران: مؤسسۀ فرهنگی اندیشه.
هایدگر، مارتین (۱۳۸۴). پایان فلسفه و وظیفۀ تفکر. تهران: اندیشۀ امروز.
Jordan-Bychkov, T. G. (1986). Lester Rowntree, The Human Mosaic: A Thematic Introduction to Cultural Geography. New York: Harper & Row.
)
