Social Theories of Muslim Thinkers

Social Theories of Muslim Thinkers

Comparative study of Ghazali's and Khwaja Nasir al-Din Tusi's views on the cause and belonging of friendship

Document Type : Research Article / Original Article

Authors
saeideh Hamledari 1
Ahmad Fazeli 2
1 Ph.D. Student at Ethics, Qom University, Qom, Iran,
2 Assistant professor, Department of Ethics, Faculty of Humanities, University of Qom, Qom, Iran,
10.22059/jstmt.2023.350144.1562
Abstract
Friendship is an internal quality that stems from the conscience and temperament of a person. Neglecting this essential quality of human existence will result in destructive harm that will be difficult or impossible to compensate. Friendship encompasses numerous dimensions of types, degrees, obstacles, meanings, and resources, but the focus of this research is on the examination of two essential categories, “friendship’s causes and properties,” and it begins by posing the following questions: What factors motivate man’s tendency toward friendship, and what topics can constitute friendship? The author intends to investigate the answers to the aforementioned questions from the perspectives of Ghazali and Khwaja Nasir al-Din Tusi, two renowned Islamic thinkers. This research required library research to collect the necessary data, which was then compared to determine the similarities and differences between the two approaches. The findings indicate that Ghazali, with his mystic outlook, considers “God” to be the greatest friendship motive among the causes of love. Also, only “God” deserves to be man’s best companion among the subjects of love, and expressing love to other subjects is interpreted as friendship with God. The greatest motivation for love, according to Khwaja Nasir al-Din Tusi, is the combination of the three reasons he lists for friendship: pleasure, benefit, and pure goodness. In terms of friendship, Khajah prioritizes social relationships with other males.
Keywords
Friendship
Reason
Belonging
Ghazali
Khwaja Nasir al-Din Tusi
Mystical View
Social View
Subjects
ابن‌بابویه، محمد ابن علی (1380). علل‌الشرایع. ترجمۀ محمدجواد ذهنی. قم: مؤمنین.
احمدپور، مهدی، اسلامی، محمدتقی، عالم‌زاده نوری، محمد و علیزاده، مهدی (1393). شناخت اخلاق اسلامی. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
ارسطو (1385). اخلاق نیکوماخوس. ترجمۀ محمدحسن لطفی. تهران: طرح نو.
اکبری، محمود (1390). راه و رسم دوستی. قم: فتیان.
بحرانی، مرتضی و علوی‌‌پور، محسن (1396). دوستی در سنت فلسفۀ سیاسی اسلامی. حکمت معاصر، 8(1)، 29-54.
بهرامی، غلامرضا (1384). آیین دوستی. قم: دلیل ما.
پورجوادی، نصرالله (1379). دانشمند طوس. در مجموعه مقالات گردهمایی علم و فلسفه در آثار خواجه نصیر‌الدین طوسی. تهران: نشر دانشگاهی و انجمن ایران‌شناسی فرانسه در ایران.
ریاضی، حشمت‌الله (1393). بر فراز عقل و عشق. تهران: علم.
طوسى، محمد بن محمد (1373). اوصاف‌الاشراف. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد.
طوسى، محمد بن محمد (1413). اخلاق ناصرى. تهران: علمیة اسلامیه.
علی‌‌زمانی، امیرعباس و آقاجانلو، امیر (1389). محبت از دیدگاه غزالی و علامه طباطبایی. فصلنامۀ اندیشۀ نوین شیراز، 10(35)، 1-20.
غزالی، محمدبن‌محمد (1401 ق). موعظة‌المومنین فی احیاءعلوم‌الدین. تحقیق عاصم بهجه البیطار. بیروت: دارالنفائس.
غزالى، محمدبن‌محمد (1416 ق). روضة‌الطالبین. مجموعة رسائل الإمام الغزالى. بیروت: دار‌الفکر.
غزالى، محمدبن‌محمد (1422 ق). مکاشفة القلوب المقرب إلى عَلّام الغیوب. بیروت: دارالمعرفة.
فیض کاشانى، محمد بن شاه مرتضى (1372). راه روشن. ترجمۀ کتاب المحجة البیضاء فی تهذیب الإحیاء. مشهد: آستان قدس رضوى.
مجلسی، محمد باقر (1364). بحارالانوار. جلد 74. تهران: اسلامیه.
مصطفی منتقمی، فروزان (1391). تبیین نظری اندیشۀ دوستی و محبت از منظر ابن‌مسکویه. فصلنامۀ پژوهش‌‌های فلسفی کلامی، 51، 181-204.
Social Theories of Muslim Thinkers
Volume 12, Issue 4
Autumn 2022
Pages 15-29

  • Receive Date 27 November 2022
  • Revise Date 12 May 2023
  • Accept Date 17 May 2023
  • Publish Date 22 December 2022