Comparative study of the notion of citizenship from the vantage point of Farabi, Alasdair MacIntyre, and John Rawls

Document Type : Research Article / Original Article

Authors

1 PhD student of political science, Mofid University, Qom, Iran.

2 Assistant Professor, University of Guilan, Rasht, Iran

Abstract

How the reciprocal rights and responsibilities of citizens and the government are one of the most essential topics in the soci​al sciences and politics, particularly in contemporary societies. Parallel to the transformation of political and social structures in societies and the emergence of the modern government, the concept of citizenship and the role of the citizen as one of the most crucial social elements in the modern society, as well as the political and social rights and reciprocal responsibilities of the government and citizens, became the focus of social scientists and political philosophers. In this regard, we will analyze the issue of citizenship from the perspectives of Alasdair MacIntyre and John Rawls as representatives of the two approaches, collectivism and liberalism, and compare Farabi's views to these. Farabi's formulation of relations draws people from Medina with the concept of “Ahal al-Madina.” The comparative study of the terms “citizenship” and “citizen” allows for a more accurate comprehension of the relationships between individuals in civil life. In this study, a descriptive, analytic, and comparative investigation of the fundamental components of the concept of citizenship and its related dimensions in the thought of Farabi, Alasdair MacIntyre, and John Rawls has been undertaken. The findings of this study indicate that Rawls and McIntyre have profoundly different views on the framework of the concept of citizenship. However, in certain aspects, such as the priority of the public good over individual rights and interests, Farabi’s and McIntyre’s ideas are similar and closely related.

Keywords

Main Subjects

References

ارسطو (۱۳۹۰). اخلاق. ترجمۀ رضا مشایخی. چاپ اول. تهران: نگاه.
ارسطو. (۱۳۸۶). سیاست. ترجمۀ حمید عنایت. چاپ ششم. تهران: علمی و فرهنگی.
استیونسون، نیک. (۱۳۹۲). شهروندی فرهنگی، ترجمۀ افشین خاکباز. چاپ اول. تهران: تیسا.
اکبری نوری، رضا و صالحی، انسیه (۱۴۰۰). بازخوانی مفاهیم خیر و حق در اندیشۀ سیاسی فارابی و رالز. فصلنامۀ سیاست، ۵۱(۱)، ۱۹-۳۷.
ایران‌منش، محمدرضا (۱۳۹۴). مفهوم شهروندی. چاپ اول. تهران: نگاه معاصر.
بشیریه، حسین (۱۳۸۲). آموزش دانش سیاسی (مبانی علم سیاست نظری و تأسیسی). چاپ سوم. تهران: نشرنی.
پژوهشکدۀ علوم و اندیشۀ اسلامی. (۱۳۸۶). جامعه‌گرایان و نقد لیبرالیسم. چاپ دوم. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
 حقیقت، سید صادق (1386). ظرفیت‌سنجی مفاهیم سیاسی مدرن. علوم سیاسی، 38.
حقیقت، سید صادق (۱۳۹۵). ما و جماعت‌گرایی: نگرشی گذرا به جماعت‌گرایی به‌مثابۀ یک مکتب. مجلۀ مهرنامه، ۴۸.
 حقیقت، سید صادق (۱۳۹۹). نقد موج‌های جماعت‌گرایی به لیبرالیسم. رهیافت‌های سیاسی و بین‌المللی، 11(3)، ۷۱-۹۴.
 خلوصی، محمدحسین (1396). تبیین مفهوم و مؤلفه‌های شهروندی در فلسفۀ سیاسی ارسطو و فارابی. تحقیقات بنیادین علوم‌انسانی، ۶، 73-96.
خلوصی، محمدحسین و نوروزی، محمدجواد (1395). بررسی تطبیقی مبنای شهروندی در فلسفۀ سیاسی. حکومت اسلامی، 81، ۱۱۵-۱۴۲.
رالز، جان (1388). عدالت به مثابۀ انصاف. ترجمۀ عرفان ثابتی. تهران: ققنوس.
سندل، مایکل (۱۳۹۴). لیبرالیسم و محدودیت‌های آن. ترجمۀ حسن افشار. چاپ اول. تهران: مرکز.
 شهریاری، حمید (۱۳۸۵). فلسفۀ اخلاق در تفکر غرب از دیدگاه السدیر مک‌اینتایر. چاپ اول. تهران: سمت.
 عیوضی، محمدرحیم و باب گوره، سید حسام‌الدین (۱۳۹۱). تحول مفهوم شهروندی و ظهور شهروند جهانی. فصلنامۀ سیاست، ۴۲(۳)، 187-۲۰۵.
 فارابی، ابونصر (1382). فصول منتزعه. ترجمۀ محمد ملکشاهی. تهران: سروش.
 فارابی، ابونصر (۱۳۸۴). سعادت از نگاه فارابی. جلد ۱. ترجمۀ علی‌اکبر جابری مقدم. دار الهدی.
 فارابی، ابونصر (۱۳۸۹). احصاء العلوم. ترجمۀ حسین خدیو جم. چاپ چهارم. تهران: علمی و فرهنگی.
 فارابی، ابونصر (1346). التنبه علی سبیل السعاده. حیدرآباد دکن: مطبعه مجلس دایره المعارف العثمانیه.
 فارابی، ابونصر (۱۹۸۶). السیاسه المدینه. حققه و قدم له و علیه: فوزی متری نجاری. دارالمشرق.
فارابی، ابونصر (2016). آراء أهل المدینة الفاضلة ومضاداتها. مؤسسۀ هنداوی.
 کرون، پاتریشیا (۱۳۸۹). تاریخ اندیشۀ سیاسی در اسلام. ترجمۀ مسعود جعفری. چاپ اول. تهران: سخن.
 کاپلستون، فردریک (1388). تاریخ فلسفه: یونان و روم. جلد 1. تهران: علمی و فرهنگی و سروش.
 کیملیکا، ویل (۱۳۷۶). جماعت‌گرایی. ترجمۀ فرهاد مشتاق‌صفت. فصلنامۀ قبسات، 5-۶.
 لیهی، مایکل (۱۳۸۴). آیا عدالت اجتماعی امکان‌پذیر است. ترجمۀ حمید پورنگ و حمید رزاق پور. فصلنامۀ راهبرد، ۳۶، ۴۹5-۴۹7.
مک‌اینتایر، السدیر (۱۳۹۰). در پی فضیلت. ترجمۀ حمید شهریاری و محمدعلی شمالی. تهران: سمت.
 ناظرزاده کرمانی، فرناز (۱۳۷۶). فلسفۀ سیاسی فارابی. تهران: دانشگاه الزهرا.
 هیوود، اندرو (۱۳۹۱). مفاهیم کلیدی در علم سیاست. مترجمان حسن سعید کلاهی و عباس کاردان. تهران: علمی و فرهنگی.
 هیوود، اندرو (۱۳۹۳الف). سیاست. ترجمۀ عبدالرحمن عالم. چاپ چهارم. تهران: نشرنی.
هیوود، اندرو (۱۳۹۳ب). مقدمۀ نظریۀ سیاسی. ترجمۀ عبدالرحمن عالم. تهران: قومس.
 
Boucher, D., & Kelly, P. (1994). The Social Contract from Hobbes to Rawls. London: Routledge.
Dean, H., & Melrose, M. (1999). Poverty, Riches and Social Citizenship. Nueva York: St.
Janoski, T., & Gran, B. (2002). Handbook of Citizenship Studies. Landon: Sage Publications.
Rosenthal, E. (1962). Political Thought in Medieval Islam. New York. Cambridge.
Rawls, J. (1971). A Theory of Justice. Cembridge, Mass: Belknar Press of Harvard University Press.
Rawls, J. (1993). Political Liberalism. New York: Columbia University Press.
Taylor, C. (1985). Philosophical Papers, Philosophy & the Human Sciences (Vol. 1). Cambridge: Cambridge University Press.
Social Theories of Muslim Thinkers
Volume 13, Issue 4
December 2023
Pages 35-48

Files

History

  • Receive Date: 23 May 2023
  • Revise Date: 10 July 2023
  • Accept Date: 16 August 2023
  • Publish Date: 22 December 2023

Share

How to cite

Statistics