Examining the Effect of Modernism on the Establishment of Sociopolitical Order in Imam Khomeini Political Thoughts

Document Type : Secondary Article

Authors

1 PhD student of political thought, Allameh Tabatabai University

2 Associate Professor, Department of Political Science, Faculty of Literature and Humanities, Birjand University, Birjand, Iran

3 Department of Political Science, Faculty of Literature and Humanities, Birjand University, Birjand, Iran

Abstract

Modernism is a type of social life and institution whose primary paradigm is a self-reflective, self-critical wisdom that perpetually evaluates human traditions. This phenomenon originated in the West and spread progressively to other regions. The emergence of this way of thinking in Iran elicited various responses. Some of the intelligentsia attempted to establish a secular and modern order by rejecting traditional and religious values and imitating non-western styles. In contrast, a number of religious intellectuals who flourished primarily in the forties and fifties of the Shamsi calendar opposed this idea and attempted to rely on religious values, correct it with modern ideas compatible with Islam, and prevent the penetration of Western ideas into their culture and civilization. Imam Khomeini, one of the intellectuals of the forties and fifties according to the Shamsi calendar, studied and criticized western humanistic and colonial aspects, while accepting some of its civilizational principles according to Islamic interpretation. Analytical-descriptive methodology is used in this study to examine the effect of Modernism Mindset on Imam Khomeini’s thought, based on three principles of Lacan as a religious intellectual and his desired social-political order. Imam Khomeini's reputation as one of the most influential religious thinkers of the 1940s and 1950s is founded on a critique of the west’s colonial and humanistic aspects. Although he adopts certain intellectual principles of Western civilization in accordance with his religious interpretation, he employs them to create his transcendent sociopolitical order. However, research indicates that Imam Khomeini opposed Shah’s iconoclastic and anti-modern actions, preached the truth, and attempted to reconstruct a political system based on sublime religious values through symbolic action.

Keywords

Main Subjects

References

آبراهامیان، یرواند (1368). ایران بین دو انقلاب. ترجمۀ کاظم فیروزمند. حسن شمس‌آوری و محسن مدیرشانه‌چی. تهران: مرکز.
ابراهیمی، مهدی (1378). درآمدی بر ریشه‌های فرهنگی انقلاب اسلامی. قم: تهذیب.
مخبر، عباس (1375). سلسلۀ پهلوی به روایت تاریخ کمبریچ. تهران: طرح نو.
بابایی، رضا (1386). امام خمینی (ره) از ولادت و ولایت. مربیان، 23، 105-133.
درخشه، جلال (1380). هواشناسی نظریۀ حکومت در اندیشۀ امام خمینی قدس سره. دانشگاه باقرالعلوم (ع)، 13، 206-225.
دوانی، علی (1386). نگاهی به علل تکوین شخصیت انقلابی و معنوی امام خمینی (ره). مجلۀ اندیشۀ انقلاب اسلامی، 2، 5-36.
دوانی، علی (1360). نهضت روحانیون ایران. جلد پنجم. قم: بنیاد فرهنگی امام رضا.
رایت، الیزابت (1394). لکان و پسافمینیسم. ترجمۀ محمود مقدس. تهران: مهرگان خرد.
لک‌زایی، نجف (1391). تحولات سیاسی-اجتماعی ایران معاصر. چاپ دوم. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
گراوند، مجتبی و سوری، ایرج (1395). وقوع انقلاب اسلامی ایران: تبیین روند تاریخی نظری ولایت فقیه سیاسی امام خمینی از تئوری تا عمل (1357-1340). تاریخ‌نامۀ خوارزمی، 19، 154-175.
مرکز مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی (1370). صحیفۀ نور، مجموعه رهنمودهای امام خمینی. پنج جلد. چاپ دوم. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
منتظرقائم، اصغر، تقی‌زاده، کامبیز و بیگی‌زاده، مرضیه (1394). عناصر تشکیل‌دهندۀ گفتمان سیاسی امام. مجلۀ اندیشۀ سیاسی ایران، 2-3، 51-73.
موسوی خمینی، سید روح الله  (1378). صحیفۀ امام، مجموعه آثار امام خمینی، دورۀ 22 جلدی. تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)، مؤسسۀ چاپ و نشر عروج.
موسوی خمینی، سید روح الله (1383). تحریرالوسیله. ترجمۀ علی اسلامی. چاپ بیست‌ویکم. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
موسوی خمینی، سید روح الله (1390). ولایت فقیه؛ حکومت اسلامی (تقریر بیانات امام خمینی (ره)). چاپ بیست‌وسوم. تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س).
نجف‌زاده، مهدی (1394). حیث خیالی قانون‌گذار در دورۀ تکوین سیاست مدرن در ایران. فصلنامۀ ممالک محروسه (پژوهش‌های قاجاریه‌شناسی)، 1، 165-181.
Lacan, J. (1966). Fonction et champ de la parole et du langage. Écrits, 321.
Lacan, J. (1988). The seminar. Book II. The seminar of Jacaues lacan, book II: The Ego in Freuds Theory and in the Tecnique of psgch, Analysis, 1954-55, trans. Sglvana.
Lacan, J.  (1993). The seminar. Book III. The psychoses, 1955-56, trans Russell Grigg, notes by Russei Grigg, London: Routledge.
Lacan, J.  (1994). Jacques, Leseminaire. Liver Iv. La relation dobjet, 1956-57, ed Jacques- Alain Miller, paris: seuil.
Social Theories of Muslim Thinkers
Volume 13, Issue 2
June 2023
Pages 87-99

Files

History

  • Receive Date: 29 June 2022
  • Revise Date: 16 June 2023
  • Accept Date: 22 June 2023
  • Publish Date: 22 June 2023

Share

How to cite

Statistics