مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران (با مشارکت انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران) نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان 2538-5240 15 4 2025 12 22 The Constructed Ethical Civilization in the Philosophy of Malek Bennabi and Its Consequences تمدن اخلاقی برساختی در فلسفۀ مالک بن نبی و لوازم مترتب بر آن 1 18 103523 10.22059/jstmt.2025.387124.1757 FA فاطمه نظری دانشجوی دکتری، فلسفۀ اخلاق، دانشگاه قم، قم، ایران مجید زمانی علویجه دانشجوی دکتری، فلسفۀ اخلاق، دانشگاه قم، قم، ایران. احمد فاضلی دانشیار گروه اخلاق، دانشگاه قم، قم، ایران. Journal Article 2025 01 28 This article examines the civilizational thought of Malek Bennabi and demonstrates how his critique of the foundational assumptions of Western civilization provides the groundwork for Islamic civilizational renewal. Bennabi argues that Western civilization presupposes a universal truth and regards the civilization it has produced as the ultimate embodiment of that truth. By contrast, he maintains that truth is situated and communitarian: each <em>ummah</em> is endowed with a form of truth corresponding to its collective capacity, and no community may claim exclusive access to absolute truth. According to Bennabi, these communal truths are context-bound and contingent. He identifies a range of factors that condition and delimit truth, emphasizing in particular the dominant spirit of a people and the culture that permeates social life as the primary constituents of civilizational truth. This study adopts a comparative-analytical approach to examine Bennabi’s civilizational ethics and political thought. The research is based on library sources and employs thematic content analysis to extract core conceptual patterns from Bennabi’s writings. The findings indicate that Bennabi’s civilizational framework assigns Muslims the responsibility of constructing a distinctive civilization aligned with their own talents and dispositions. His ethical schema culminates in a form of <em>communitarian deontology</em>, in which moral obligation is conferred upon the moral agent by the <em>ummah</em>. Within this paradigm, war is valorized over peace, insofar as every civilization is required to engage in continuous struggle to preserve its identity. Moreover, Bennabi’s model entails the fusion of religion and politics, rendering ethics subordinate to religion and challenging the normative authority of Western human rights discourse. From this perspective, each <em>ummah</em> is entitled to construct a legal system consistent with its own civilizational ethos. این مقاله به بازخوانی انتقادی اندیشۀ تمدنی مالک بن نبی می‌پردازد و نشان می‌دهد که او چگونه از رهگذر نقد مبانی پیش‌فرض‌شدۀ تمدن غربی، افق‌هایی نو برای بازسازی تمدن اسلامی می‌گشاید. مسئلۀ اصلی آن است که به‌زعم بن نبی، تمدن غربی حقیقتی جهان‌شمول و فراامتی را مسلم می‌انگارد و آن‌گاه تجلی تمدنی خود را صورتی کامل از آن حقیقت مطلق جهان‌شمول می‌بیند. اما در نقطۀ مقابل، بن نبی بر این باور است که حقیقت امری است مقید، موقعیت‌مند و مبتنی بر ساختارهای جمعی هر امت. حقیقت اطلاق‌ناپذیر است و هیچ قومی را نمی‌توان مالک تمامیت آن دانست. این پژوهش به روش تحلیلی-تطبیقی و بر پایۀ داده‌های کتابخانه‌ای سامان یافته و با بهره‌گیری از تکنیک تحلیل مضمونی، در پی استخراج مؤلفه‌های کلان اندیشۀ تمدنی بن نبی است. یافته‌ها نشان می‌دهد بن نبی روح حاکم بر هر امت و فرهنگ ساری در آن را، عامل سازندۀ حقیقت قومی می‌داند. بر این بنیاد، مسلمانان را به ساخت تمدنی متناسب با ظرفیت‌ها، سلایق و تمایزات وجودی خویش فرامی‌خواند. در سپهر اخلاق، دستگاه فکری او به‌سوی نوعی «وظیفه‌گرایی امت‌مدار» میل می‌کند که در آن، تکلیف اخلاقی نه از عقل فردی، بلکه به‌واسطۀ ضمیر جمعی امت، برعهدۀ فاعل اخلاقی نهاده می‌شود. در این هندسۀ تمدنی، تقدم با جنگ است نه صلح؛ چرا که هر تمدنی برای صیانت از تعین خویش، ناگزیر از ستیزی دائمی با دیگر تمدن‌ها است. همچنین با التزام به این چارچوب، دین و سیاست چنان درهم‌تنیده می‌شوند که اخلاق تابع شریعت می‌شود و اعتبار جهان‌شمول حقوق بشر غربی زیر سؤال می‌رود. درنتیجه هر امتی خود را محق می‌داند که دستگاه حقوقی‌ای متناسب با هویت و تمدن خویش بنیان نهد. https://jstmt.ut.ac.ir/article_103523_1e6072524d8d3e1e3d19dd6cf91ca4fd.pdf